دست های مدیون ...

خاطره از شهید عباس بابایی او هیچ وقت پپسی نمی خورد در طول مدتی که من با عباس در آمریکا هم اتاق بودم او همیشه روزانه دو وعده غذا می خورد، صبحانه و شام. هیچ وقت ندیدم که ظهرها ناهار بخورد. من فکر می کنم عباس از این عمل دو هدف را دنبال می کرد. یکی خودسازی… بیشتر »

شهيدشدن يك اتفاق نيست!!! گلی است كه برای شكوفاشدنش بايد خون دل بخوری... به بی دردها به بی غصه ها به عافيت طلبها شهادت نميدهند! به آنكه يك شب بی خوابی برای اسلام نكشيده، يك روز وقتش را برای تبليغ دين نگذاشته، شهادت طلب نميگويند... شهادت به حرف نيست قلبت… بیشتر »